In ochtend hebben de groep spelers van ‘To be’ gewerkt met Arthur Vriens.

Samen met hem hebben ze poppen gemaakt van alledaagse materialen, zoals aardappelen, bonen en punaises. Na het creëren van de poppen werden ze één voor één door de makers voorgesteld aan de rest van de groep. Zo hadden ze allemaal een naam, een verleden, een eigen identiteit.

De spelers zullen in het verdere verloop van dit project nog vaker met poppen gaan werken. Paul, de regisseur speelt met het idee om in de uiteindelijke voorstellingen ook gebruik te maken van poppen. Hoe die poppen er precies gaan uitzien is een zoektocht die hij graag samen wil ondergaan met de acteurs.

In de middag zijn de acteurs weer samen met Paul de vloer opgegaan met als resultaat een twee uur durende improvisatie. Zowel ik als Paul waren onder de indruk van de concentratie van alle acteurs. Gedurende de improvisatie werden verschillende situaties gecreëerd en zo werd er geïmproviseerd met slapen, maar nu ook met bijvoorbeeld een handdoek, bananen en klanken.

Door hun concentratie en het vermogen om zich helemaal over te geven aan de improvisatie ontstonden er mooi en vooral intieme beelden. Naar iemand kijken die slaapt creëert al een intieme situatie. Het maakt dat de toeschouwer, in dit geval ik, iets mag zien dat ik normaal van niemand te zien krijg. Het is iemands kwetsbare en zachte kant.

Elisabeth (dramaturg)

Categorie:
Geen categorie
Tags:
, ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s