Zodra ik de repetitieruimte binnenstap bevind ik me al in een kleine theatervoorstelling. Er liggen 15 witte kussen in een cirkel op de vloer waar al drie spelers op zitten. Een sterk beeld. Eén voor één komen de andere acteurs binnen en begroeten elkaar en zoeken een eigen plekje en dat allemaal in stilte.

 Er ontstaat een bijzondere sfeer die gedurende de hele repetitie aanwezig blijft en die Paul Röttger ook graag wil versterken. De concentratie van iedereen is hoog, maar toch is er een intieme en lieve sfeer, want iedereen doet mee. Zowel ik als dramaturg en de regie assistent beweegt en speelt mee als zijnde een speler.

In de ochtend improviseren we rondom slapen en wakker worden. Wat voel en ervaar je dan? Dan vraagt Paul ons om in groepjes met elkaar in gesprek te gaan en elkaar het hemd van het lijf te vragen. Na afloop van die gesprekken vertelt een speler wat hij of zij onthouden heeft van de andere speler. Een mooi moment is waarop verwachtingen totaal niet blijken te kloppen. Het vertellen en het onthouden van andermans verhaal blijkt veel specifieker dan verwacht. We leren elkaar stukje bij beetje beter kennen.

In de middag starten we met ontspannings- en vertrouwensoefeningen en sluiten we af met een groot spel met een bal. Iedereen gaat er in op en stort zich vol enthousiasme erin. Kortom een fijne eerste repetitie, de eerste stap is gezet.

 

 

Categorie:
Voorstelling to Be
Tags:
,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s